Mostrando entradas con la etiqueta personajes: gallegos. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta personajes: gallegos. Mostrar todas las entradas

4/3/22

Herido en Chantada al ser agredido por unos madrileños a los que llamó «ayusitos»

 "Un hombre resultó herido en Chantada en una pelea callejera provocada por una alusión a la presidenta de la Comunidad de Madrid, Isabel Díaz Ayuso. La víctima es un vecino de Chantada y los agresores un grupo de madrileños que se encontraban en esta localidad de forma temporal.

El incidente se produjo a última hora de la tarde del viernes pasado, en la terraza de una cafetería en la plaza de Galicia, en el centro del casco urbano de Chantada. El herido y un amigo suyo, los dos de Chantada, llegaron, se sentaron y saludaron a un grupo de personas que estaban tomando algo en la mesa de al lado. «Non recordo que foi exactamente o que lles dixen, pero supoño que lles preguntei de onde eran e eles contestaron que de Madrid», explica la víctima, que tiene 58 años y prefiere que no se publique su nombre. Eran dos hombres que estaban sentados en la terraza con sus parejas.

 El hombre no recuerda bien todo lo que pasó, pero sí que en cuanto le dijeron que eran de Madrid, él empezó a hablar sobre Díaz Ayuso, los llamó «ayusitos» e hizo algún comentario más que no recuerda bien pero que probablemente incluyó también la palabra «paletos». En cualquier caso, él precisa que era simplemente una broma y que no tenía ninguna intención de ofender ni de empezar una discusión, mucho menos una pelea.

Se golpeó contra el suelo

No hubo tiempo para más. La víctima cuenta que sin mediar palabra uno de los aludidos se levantó y fue a por él. Probablemente, le dio un puñetazo que le hizo caer al suelo y golpearse la cabeza contra el bordillo. El resultado fue una conmoción y una herida abierta en la frente. A él no le dio tiempo casi ni a enterarse de que le estaban pegando, pero por lo que le contaron después algunos testigos, en realidad lo agredieron los dos hombres que estaban sentados a su lado. «Dixéronme que primeiro foi un —asegura—, pero que o outro tamén me deu algún golpe». La víctima fue trasladada al momento por un testigo al centro de salud de Chantada, donde le pusieron siete puntos de sutura en la frente.

El herido no va a presentar denuncia contra sus agresores. Tras el incidente, la Guardia Civil fue a hablar con él, le tomó declaración y él les explicó lo que recordaba. También les dijo que no tenía interés por denunciar. Asegura que denunciaría si los que lo golpearon se hubiesen ensañado y le hubiesen seguido pegando después de verlo en el suelo, pero como por lo visto no fue así, prefiere dejar las cosas como están.

Este hombre asegura estar todavía sorprendido por lo que pasó. Dice que nunca se había visto envuelto en un incidente como este e insiste en que no tenía ninguna intención de resultar ofensivo ni de desencadenar una trifulca. Tampoco tiene especial interés por los avatares políticos del PP o de Isabel Díaz Ayuso. «Foi o que se me ocorreu no momento —asegura—, tamén me podía dar por falar de Putin»."                  (Carlos Cortés, La Voz de Galicia, 03/03/22)

26/10/21

Unha xuíza de Marbella retíralle a custodia do fillo a unha muller por vivir na "Galiza profunda"... ou sexa, rodeada de trogloditas, non como o pai en Marbella, rodeado de narcos

 "Unha xuíza de Marbella retiroulle a custodia do seu fillo dun ano a unha muller porque vive “na Galiza profunda”, onde segundo o seu criterio, non existen "múltiplas posibilidades para o adecuado desenvolvemento da personalidade dun neno e para que medre nun ambiente feliz".

10/12/20

Os galegos, os máis preocupados polo cancro de garganta e a súa relación co sexo oral...

 “Sexo oral e cancro”. Esta combinación de palabras é máis utilizada polos galegos que por outros cidadáns do Estado español para procurar en Google información sobre o cancro de orofarinxe (garganta), enfermidade que, segundo a comunidade científica, seguirá aumentando a súa incidencia nas próximas décadas. Galicia é, precisamente, a autonomía onde máis houbo e creceron as buscas de información en Internet sobre este tipo de cancro na última década, segundo un novo estudo.

Os autores do traballo observaron “un aumento das procuras desta patoloxía e termos relacionados de maneira xeral en todo o territorio [español]”, pero “de maneira particular en Galicia, dándose un aumento do 250 % na procura para a combinación dos termos «sexo oral e cancro»”, destacan.

Ante o avance desta enfermidade, os investigadores quixeron coñecer o interese da poboación por esta doenza, observando tendencias de procuras mediante a análise do uso de Google como fonte de información relacionada co cancro de orofarinxe en España, e relacionadas coas novas publicadas en medios de comunicación.

Así, recurriron a Google Trends, ferramenta que proporciona tendencias de buscas mundiais e por áreas xeográficas para diferentes palabras clave. Os investigadores decidiron explorar as procuras para os termos “cancro de garganta”, “VPH” (Virus do Papiloma Humano), “cancro de larinxe”, “cancro de amígdalas” e “cancro oral”, desde xaneiro do 2009 ata xullo de 2019.

Nos rexistros de Google atoparon que o termo máis buscado foi “VPH”, seguido de “cancro de garganta”, “cancro oral”, “cancro de larinxe” e “cancro de amígdalas”. E observaron un incremento na preocupación ou interese dos cidadáns, cun aumento nas buscas do termo “VPH” a un ritmo medio anual do 6,1 %.

Tamén descubriron que o maior número de procuras se realizou no norte de España, sendo a consulta máis repetida “sexo oral e cancro”. Galicia é a autonomía que ocupa o primeiro posto nesas buscas.

Para o termo máis coñecido, “cancro de garganta”, as cinco autonomías con maior volume de procuras foron, por esta orde, Galicia, Asturias, Euskadi, Murcia e Castela-A A Mancha. “Este predominio do norte de España no volume de procuras realizadas repítese coa maioría dos termos estudados”, salientan os autores do estudo.

En conxunto, as procuras sobre “cancro de garganta” tiveron unha evolución crecente, cunha variación porcentual anual do 3,9 %. Con todo, o seu maior incremento produciuse entre 2009 e xuño de 2013, cando o número de procuras deste termo aumentou significativamente, até un 11,4 %.

Para o resto de termos, e malia atopar un pico illado nas buscas de “cancro oral”, a tendencia no volume de procuras foi estable no tempo.

Ademais, atopouse unha correlación moderada entre a tendencia de buscas de “cancro de garganta” e de “VPH”, mais non atoparon ningunha relación recíproca entre o resto de termos.

A INFLUENCIA DOS MEDIOS

Ao identificar os momentos con maiores picos de procuras sobre o cancro de garganta, atoparon unha correlación entre a aparición de novas nos medios de comunicación e o aumento no volume de procuras dos termos relacionados con esta enfermidade.

Os autores identificaron o maior pico no número de procuras en xuño de 2013, cando se dispararon as buscas para os termos “VPH”, “cancro de garganta” e “cancro oral” simultaneamente. Este aumento, din, “debeuse ás novas sobre a relación entre o virus do papiloma humano e o cancro de garganta, e ás especulacións sobre a etioloxía da enfermidade dun actor estadounidense de renome”. Refírense a Michael Douglas, quen en 2013 afirmou que practicar sexo oral lle provocou cancro de garganta.

E foron os galegos os que máis procuras fixeron sobre a relación entre o sexo oral e o cancro: “Analizando os resultados deste pico por comunidades de España, obsérvase un aumento das procuras desta patoloxía e termos relacionados de maneira xeral en todo o territorio e na zona noroeste (Galicia) de maneira particular, ocorrendo un aumento do 250 % na procura para a combinación de termos «sexo oral e cancro»”, detallan os investigadores.

O segundo maior pico de buscas produciuse entre maio e xullo de 2014, relacionadas co “cancro de garganta” e “cancro de larinxe”. “Este pico, novamente, é o reflexo das novas sobre un relevante político español con esta enfermidade”. Neste caso, refírense ao anuncio que fixo daquela sobre a súa doenza Adolfo Suárez Illana, fillo do finado primeiro presidente do Goberno español trala ditadura franquista, Adolfo Suárez.

O terceiro pico máis importante rexistrouse en febreiro de 2011, cun aumento das procuras sobre “cancro oral”, “cancro de garganta” e “VPH”. “Este pico coincide coa nova publicada en xornais estatais que informaba que «o sexo oral é o primeiro factor de risco para o cancro de garganta».

“Calquera noticia, nova intervención ou etioloxía [causas da enfermidade] relacionada co cancro de orofarinxe pode manifestarse nun aumento das condutas de procura de información sobre o «cancro de garganta» en Google”, explican os investigadores, que subliñan a utilidade de identificar e comprender como, por que e cando os cidadáns buscan información sobre esta enfermidade, xa que “comprender o comportamento de procura de información sanitaria é fundamental para controlar e planificar a calidade do coñecemento proporcionado polas organizacións sanitarias, os grupos de apoio e os profesionais sanitarios sobre os cancros de cabeza e pescozo”, argúen.

Os autores do traballo salientan tamén a utilidade de Google Trends como ferramenta para “comprender a terminoloxía utilizada polos pacientes en diferentes comunidades autónomas” e coñecer así “cales son as preocupacións da poboación en xeral”. “Un exemplo sería o caso de «sexo oral e cancro», podendo inferir a necesidade de mellorar a educación sexual”, conclúen.

O estudo está asinado por investigadores adscritos aos servizos de Otorrinolaringoloxía-Cirurxía de Cabeza e Pescozo do Complexo Hospitalario Universitario A Coruña (CHUAC), do Complexo Hospitalario Universitario Santiago de Compostela (CHUS), do Hospital Universitario Donostia (País Vasco) e do Hospital Foch en París, e do Departamento de Pediatría do CHUAC e do Instituto de Ciencias e Tecnoloxía da Saúde da Universidade de Mons (Bélxica).

Os resultados veñen de publicarse na revista científica European Archives of Oto-Rhino-Laryngology."                  (Galicia Confidencial, 07/12/20)

23/4/20

El Gobierno dejará salir de casa a los gallegos para que puedan ver el mar... El Gobierno confía en que esta medida baje la curva de la morriña en Galicia y que, poco a poco, los positivos por depresión vayan desapareciendo. “Si, ya que voy a ver el mar, puedo mojarme un poco con la lluvia, sin duda será el mejor día de mi vida”

"Después de anunciar que la semana que viene dejarán salir a los niños a la calle, este mediodía el Gobierno ha informado de que también dejarán salir de casa a los gallegos para que puedan ver el mar.

“Podrán acercarse a la arena y ver un rato cómo rompen las olas, pero luego tendrán que volver a casa”, ha aclarado en rueda de prensa Fernando Simón, director del Centro de Coordinación de Alertas y Emergencias Sanitarias.


Los habitantes de esa comunidad autónoma empezaban a experimentar temblores y sudores fríos por estar tanto tiempo alejados del mar, así que el Ejecutivo ha tenido que tomar la decisión de dejar que vayan a verlo. “El síndrome de abstinencia estaba haciendo estragos en la salud mental de los gallegos”, reconocen los expertos. “La relación que tiene esta gente con el mar es muy peculiar y es mejor no meterse en medio”, añaden. 


La mayoría de los gallegos jamás había estado tanto tiempo alejada del mar. “Solo queremos saber que sigue ahí”, aseguran con preocupación. “Ni siquiera tenemos que ir hasta la playa, con poder ver el agua desde la calle nos vale”, se sincera un gallego que vive en un piso cuyas ventanas dan a un patio interior. “Por supuesto que echo de menos a mis seres queridos, pero con ellos puedo hablar por teléfono, con el mar no”, aclara.


El Gobierno confía en que esta medida baje la curva de la morriña en Galicia y que, poco a poco, los positivos por depresión vayan desapareciendo. “Si, ya que voy a ver el mar, puedo mojarme un poco con la lluvia, sin duda será el mejor día de mi vida”, declara una gallega que lleva un mes y medio sin abrir un paraguas. 


Los gallegos que viven fuera de Galicia también podrán salir a ver el mar, aunque para ello tengan que conducir varias horas."                       (Javi Ramos, El Mundo Today)

24/11/15

Nuevo ataque contra Cataluña: Expertos gallegos confirman, «sin duda alguna», que Colón era gallego, no catalán

"Nuevo ataque contra Cataluña. Esta vez viene desde la Universidad de Santiago de Compostela (¡Cachis! creíamos que los gallegos estaban con nosotros). El ABC nos informa:

Los expertos participantes en una mesa redonda celebrada en la Universidad de Santiago de Compostela han concluido «sin duda alguna» que la teoría alrededor del origen gallego de Cristóbal Colón es verídica, ya que consideran que el navegante nació «sí o sí» en Pontevedra.

El investigador y escritor Guillermo García de la Riega,bisnieto del historiador Celso García de la Riega (el primer impulsor de la tesis de que Colón era gallego), subrayó que las las pruebas son tan evidentes que «la historia no permitiría tantas casualidades» y fundamenta su postura en tres pilares: la documentación de los siglos XV y XVI que muestran el acta notarial de la venta de la finca de A Puntada de Poio que supuestamente fue la casa de Colón en Pontevedra, la toponimia de los accidentes geográficos que descubrió el navegante (tales como Punta Lanzada, San Salvador o las alusiones a las cofradías pontevedresas para nombrar al Puerto de San Nicolás, el Cabo San Miguel o las islas Catalina y San Juan Bautista) y, por último, el lenguaje utilizado por Colón en el que aparecen «numerosos vocablos gallegos».       (Somatemps, 07/11/15)

6/4/15

Encargó «jamón, vino y música alegre» para su entierro


"Cañagüeca, el taxista más conocido por distintas generaciones de A Mariña, no quiso en su entierro ni flores ni velatorio. El hombre que el DNI identificaba como Roberto Pernas Louzao (Valcarría-Viveiro, 1935) se despidió haciendo gala de la personalidad arrolladora que siempre le caracterizó. Dijo adiós demostrando el cariño hacia los suyos y dejando por escrito sus últimas voluntades, al tiempo que se confesaba «católico apostólico gallego».
 Le pidió a su hijo Roberto y a su nuera Esther que convidaran a un par de gaiteiros para despedir la caja con sus restos en la puerta de su casa. También quiso que la música de gaita volviese a sonar en el lugar de Ponte do Carro. Su deseo era que desde ese punto fuesen sus amigos los que lo trasladasen hasta el camposanto «donde echarán la última tocata». Y sucedió el domingo, en A Rigueira (Xove).
Cañagüeca quería música de muiñeira o de pasodoble. Le gustaban las piezas alegres y hasta en el momento de la despedida rechazó las fúnebres. Así era este hombre conocido principalmente en A Mariña y en otras localidades costeras gallegas. De su trabajo en Feve, en Viveiro, pocos se acuerdan.

 Lo que es difícil de borrar del recuerdo de muchas generaciones de mariñanos es su trabajo como taxista, una profesión que disfrutaba y que catapultó su fama de persona entregada. Con él viajaron desde Burela, donde más lo conocían, cientos de marineros y armadores, novios en busca de fiesta y un buen número de parturientas. 

Entonces el Hospital da Costa era solo un proyecto y las mariñanas debían soportar más de una hora en coche para poder alumbrar en un centro hospitalario. «Hubo muchos niños que nacieron en el coche de mi padre», recordaba ayer Roberto Pernas, el hijo de Cañagüeca, todavía emocionado por una pérdida irreparable. Así era este conocido taxista, con más de ocho millones de kilómetros recorridos, que le entregó a su familia hace meses sus últimas voluntades.(...)

Su familia lo define como valiente, osado y alegre. Lo dejó bien claro en las indicaciones: «Música alegre (..) El fúnebre se quedará en la pista, nada de entrar para dentro». También aclaró que no quería teatro en su despedida, quiso irse sin zapatos y ocupar el nicho «de arriba del todo». 

No quiso candelabros sobre la caja e indicó que le gustaría el primer descanso en su cama. Manifestó sus predilecciones por la vestimenta que debería llevar, no quiso que se tocasen las campanas y le pidió a su hijo que comprara un jamón, unas botellas de vino y cervezas.

En vez de rosario prefirió que su familia se reuniese en la cocina «para xarrear y comer»."     (Viveiro / La Voz, 31 de marzo de 2015)

23/10/14

Pedro Almodóvar: «Si yo hubiera sido un hombre analfabeto, gallego, ... voy y espero al señor Blesa o al señor Rato y le corto el gañote»... y si fuera murciano, también

"Polémicas palabras de Pedro Almodóvar mencionando a los gallegos afectados por el escándalo de las preferentes cuando hablaba de la corrupción actual. «Si yo hubiera sido un hombre analfabeto, gallego, que me hubieran hecho firmar con el dedo, porque no sé escribir, y me entero del asunto de las tarjetas opacas, de verdad, me voy y espero al señor Blesa o al señor Rato y le corto el gañote».

 Así se ha pronunciado esta mañana el director de cine en una entrevista en el programa «Hoy por hoy» de la Cadena Ser.
Almodóvar consideró también que habría que «canonizar al pueblo español» porque «ha habido tantos motivos para un estallido social y no lo ha habido, afortunadamente». Almodóvar aseguró que está «estupefacto» viendo como los niveles de corrupción se superan cada día y cree que estas «situaciones tan desesperantes» han hecho «madurar a la gente» y que la sociedad española «pide a gritos un cambio». 

 Aseguró que «no a votar seguro ni al PP ni al PSOE» porque le han defraudado, sobre todo los socialistas porque tenía «más esperanzas en ellos». (...)"           (La Voz de Galicia, 21/10/2014)

7/5/14

Lanza un sacho nas Olimpíadas do Campo 2014

Déixovos aquí o vídeo promocional do evento.



"Aburrido do fútbol, do baloncesto, do tenis? Xa falamos aquí de deportes hipsters como o frisbee ou kickball, pero agora que o rural está de moda, é mellor optar polo lanzamento de sacho ou  o desprazamento de marcos, actividades que non teñen nada que envexar aos deportes “oficiais” posto que contan tamén coas súas propias Olimpíadas. E son mañá!

Hai tres anos naceu a Festa da sementeira do millo en Matamá (Vigo), organizada polo colectivo Malaherba, e xa desde aquela unha parte fundamental da programación son as Olimpíadas do Campo, que inclúen probas como as devanditas desprazamento de marcos e lanzamento de sacho, pero tamén lanzamento de boina, carreira de sacos de millo con padiola, debullar o millo, tiro de corda ou cabaleiros das cuncas (que consiste en transportar unha cunca de viño dun lugar a outro, sentado a cabalo dun compañeiro).

As Olimpíadas do Campo 2014 terán lugar mañá, sábado 26, ás catro da tarde, e unha hora antes comezará o recorrido do facho olímpico polas rúas de Matamá, onde o relevo olímpico irá escoltado por chimpíns.

 Podes atopar máis información sobre as probas na súa páxina web, así como o email para inscribirse en calquera delas. Tendo en conta que cada ano son máis os que queren participar, eu que ti daríame présa."        (disquecool, 25/04/2014)

5/2/13

"Todo lo que se refiere a mí y figura allí y a los compañeros del partido que figuran allí no es cierto, salvo alguna cosa que es lo que han publicado los medios de comunicación. O dicho de otra manera, es total y absolutamente falso". Luego es... ¡la gallina!

"Así se ha pronunciado el presidente del Gobierno en su primera comparecencia con preguntas desde que estallase el escándalo por las cuentas secretas de el extesorero y gerente del PP. Lo hizo en Berlín, junto a la canciller alemana, Angela Merkel."      (Huffington Post, 04/02/2013)


Todas mis noches con Scarlett son falsas, salvo alguna cosa. 

Cariño, no es lo que parec, salvo alguna cosa...

El "todo es falso, salvo alguna cosa" de Rajoy merece entrar ya en una antología de galleguismos. O no.

Yo nunca he matado a nadie, salvo alguna cosa.

Llevo una vida plenamente heterosexual

Haremos los recortes necesarios como nuestros sueldos, pensiones vitalicias, coches oficiales, asesores a dedo y putas.

No entiendo porque estoy embarazada. Nunca, nunca, nunca, nunca, nunca, nunca, he dejado que ningún chico me hiciera nada, .

Rajoy: Yo he declarado a hacienda todo lo que he cobrado   

Cospedal lo declara todo en la RENTA

Ana Mato se ha pagado todos su viajes, coches y fiestas

30/12/11

El narco Laureano Oubiña trabajará en la reinserción de toxicómanos. Los servicios sociales de la prisión tendrán que encontrar una organización que acepte su colaboración

"El Juzgado Central de Vigilancia Penitenciaria ha dado luz verde para que Laureano Oubiña Piñeiro sea clasificado como un recluso de tercer grado, lo que le permitirá acceder a un régimen carcelario de semilibertad.

El auto firmado por el juez José Luis Castro Antonio condiciona por primera vez la progresión de grado de un penado por tráfico de drogas al arrepentimiento expreso del reo y a que repare el daño causado a la sociedad, colaborando en actividades dirigidas a la reinserción y a la rehabilitación social de drogodependientes durante el tiempo que dure su condición de preso en tercer grado y el período de libertad condicional.

El juez resuelve así el recurso de queja presentado por uno de los abogados de Oubiña contra el acuerdo de la Dirección General de Instituciones Penitenciarias del 10 de marzo de este año con el que se mantenía el régimen de segundo grado.

El acuerdo fue adoptado en contra del criterio de la Fiscalía Antidroga. (...)


La organización con la que habrá de colaborar será la que concreten los servicios sociales penitenciarios «atendiendo a las circunstancias laborales y familiares del penado, que permita al interno continuar con el proceso de introspección personal y de la asunción del daño que causa el tráfico de droga».

Los términos en los que está redactado el auto no implican que Laureano Oubiña cambie automáticamente el régimen carcelario en el que se encuentra desde hace 11 años. El auto, que lleva fecha del pasado martes, una vez notificado, da un plazo de tres días para ser recurrido en reforma y cinco en apelación. Una vez que sea firme, los servicios sociales de la prisión tendrán que encontrar una organización que acepte su colaboración."              (La Voz de Galicia, 30/12/2011)

25/10/11

"¿Pero cómo puede ser esto posible?", se pregunta la vocal. "Porque somos ghalleghos", sentencian.

"Un matrimonio de paisanos entra botando en un colegio electoral. La vocal de la mesa les explica que no es necesario llegar a saltos hasta la urna y les invita a emitir su voto. Reaccionan escandalizados porque una mujer tenga ese derecho. "Entonces el mío vale doble", dice el hombre.

Cuando la vocal le informa de que tienen el mismo valor, responde que de haberlo sabido hubiese llevado al perro, "que es bastante más listo" que su esposa. Discuten a tres bandas, hasta que la miembro de la mesa les requiere su papeleta. La pareja replica que no necesitan tal cosa, que quieren votar "a los de siempre".

Al final, llega un cura y les da dos sobres. "¿Pero cómo puede ser esto posible?", se pregunta la vocal. "Porque somos ghalleghos", sentencian.

La escena está sacada de la serie de humor online Non saímos do lixo, estrenada el año pasado en la web de la asociación Komunikando (Vimeo) y que va por su segunda temporada. Con un enfoque irreverente, el programa, en la senda del vasco Vaya semanita, satiriza la realidad social y política de Galicia, algo inédito en el panorama audiovisual de la comunidad.

"El hecho de hacer algo libre, sin censuras, se ve como algo revolucionario, cuando debería ser normal", reflexiona su codirector, guionista y actor, Denís Mutante, quien lamenta que este tipo de planteamiento no tenga cabida en la televisión pública "ni ahora ni antes".       (El País, ed. Galicia, Galicia, 22/10/2011, p. 16)

29/8/11

¡Eh, tú, Brutus! En el rio Lethes, o fuera del Lethes, ¡No me olvido que me debes 30 denarios!



"La leyenda aseguraba que el río Lethes, hoy Limia, hacía perder la memoria a quien lo cruzaba. Décimo Junio Bruto, en el año 137 a. C., lo desmintió.

Arrebató el estandarte de la expedición romana a lo que se convertiría en Gallaecia al soldado que lo portaba, atravesó el cauce y desde la otra orilla llamó por el nombre a sus soldados.

Los habitantes de Xinzo de Limia conmemoran el hecho en la Festa do Esquecemento (en la foto), que se celebró este fin de semana." (El País, ed. Galicia, Galicia, 22/08/2011, p. 1)

23/9/10

Disculpas 'a la catalana'

"Montilla pide disculpas a los gallegos por su alusión de ayer en el Parlament.

Tras usar ayer el término «gallego» de forma peyorativa, el presidente de la Generalitat ha afirmado hoy en un comunicado que utilizó «una expresión coloquial sin ánimo de ofender a nadie».

El presidente de la Generalitat, José Montilla, ha pedido hoy disculpas a los gallegos «que puedan haberse sentido ofendidos» por su alusión ayer en el Parlament, cuando dijo que los convergentes «hacen de gallegos en Madrid» en el debate de la reforma laboral. (...)

Durante el pleno de ayer en el Parlament, Montilla comparó a CiU con los gallegos y aludió a la indefinición de esa formación en el debate de la reforma laboral diciendo que «no sabemos si suben o bajan». (La Voz de Galicia, 23/09/2010)

10/12/09

Los gallegos...

(traductor gallego-español)

"Manolo de Nésimo, sabe moito, pero co que non sabe, cárgase un barco moi grande. Porque aínda sendo moi sabiondo, neste mundo de salseeiros, nunca un, por moi longa vida que teña, chega xamais ao Doutorado. Non lle vale de nada a Conrado Saborido, saber a morte da xente con cinco minutos de antelación, porque, desde que anunciou sendo moi novo, a morte de catro seguidos, prohibíuselle terminantemente dicir un chío sobre o xa inapelable golpe do destino. Total, con cinco minutos xa non se podía facer nada, e mesmo que foran tres días, porque o que Conrado enterraba, morto estaba.

Ramón das Bardas, sin saber ler nin escribir, sabe en cambio, en que día da semana vai caer calquera Santo que lle preguntes; pero iso, pra ir cas vacas pro monte, non é de moita utilidade. E todos os que a Ramón coñecemos témolo polo mais listo, polo que deducimos os que non sabemos nada, que a listeza non ten que ver ca utilidade. Porque a Ramón nunca lle preocupou nada do mundo que non fose en que día da semana ía caer o dia de Santo Nombre de dentro de dous, ou dezasete anos.
Machón do Peludo, sabe exactamente a clase de peixe e os quilos que vai pescar, e esa facultade, permítelle vendelo antes de botarse ao mar na súa chalana “Tildita”. Pero Machón sendo pequeno, namorouse da Asturiana que viña retratada nas botellas de anís, e levaba pro mar catro botellas que situaba nas aletas e nas amuras da embarcación pra tela, (a Asturiana) sempre a vista. Pero iso solo, non tiña por que afectar a vida de Machón, se non fose, que o condenado, baldeiraba tódolos días que ía ao mar, as catro botellas, pra, según el, coñecela ben polo ulido, cando un día non moi lonxano, dándolle aos remos sen parar, chegase a Xixón, e alí pedila oficialmente pra casar. E precisamente por culpa do perfume da Asturiana, o peixe que efectivamente pescaba Machón, chegaba a terra case sempre desfeito de pisar por riba del, polo que Machón tiña que devolver os cartos ou volver ao día seguinte pro mar, cas catro Asturianas, e así, levaba toda a vida, que xa eran cincuenta anos, pensando, que a mais tardar en dúas semanas, xa estaría no Musel, do ganchete da que ía ser a nai dos seus fillos, os Peludiños.

Aínda que agora é vella, Tía Dolores dos Mostrengos, foi moza, e sendo moza por ser probe, nin roupa de loito tiña cando lle finou seu pai, polo que tintou os trapos que tiña para vestir co borro das tripas dos pulpos. E como consecuencia do perpetuo pingo das nubes e do mar, o borro marchaba cada día, e durante os dez anos que lle durou o loito por seu pai, día a día, sen faltar un, Tía Dolores, como Penélope, reconstruía o desfeito do día antes. Pero xusto o día antes de cumprir os dez anos, morrío o seu Ulises, Xisco Chosco. E despois unha tía, e aínda ca tía quente, un primo carnal, e así, ano tras anos e xa van noventa, Tia Dolores, non sabe outra cousa que tintar a roupa co borro dos pulpos, pero isto, hai que recoñecelo, sabeo facer mellor que nadie no mundo.

E así, con mais sabedoría que na propia Atenas nos mellores tempos Clásicos, discorre a vida de estas xentes, sen que a ninguén se lle dea nunca por dicir, “ solo sei, que non sei nada”, Porque é certo que ninguén sabe nada. Tan certo, como que o Día de Santo Nombre vai caer en Sábado. " (SUSO LISTA, PERCEBEIRO DO RONCUDO, 01/12/2009)