Mostrando entradas con la etiqueta humor y futuro. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta humor y futuro. Mostrar todas las entradas

2/8/13

Londres ensayó en 1983 el mensaje que Isabel II debía leer si estallaba la III Guerra Mundial

"En un ejercicio algo macabro de previsión anglosajona, el Gobierno británico ensayó hace 30 años el mensaje a la nación que Isabel II tendría que haber leído si estallaba la III Guerra Mundial. 

Era solo un ejercicio teórico, que formaba parte de los trabajos del llamado Comité Wintex-Cimex (83), elaborado por el Home Office y los servicios secretos y que ha sido hecho público por los Archivos Nacionales británicos dentro del paquete de documentos desclasificados tras pasar 30 años hibernando.

El texto, sin membrete, con fecha de 4 de marzo de 1983 y con los epígrafes “Secreto” y “Ejercicio”, lleva el encabezamiento “Texto del mensaje a la nación retransmitido por Su Majestad la Reina a mediodía del viernes 4 de marzo de 1983”. “Cuando os hablé por última vez, hace menos de tres meses, estábamos todos disfrutando de la cordialidad y la hermandad de una Navidad familiar”, arranca el texto

. “Los horrores de la guerra no podían parecer más remotos mientras mi familia y yo compartíamos el regocijo navideño con la creciente familia de la Commonwealth”, añade, poniendo en evidencia las incertidumbres de la guerra fría, una época en la que el conflicto entre el Este y el Oeste era siempre una posibilidad en el horizonte que nadie pensaba que algún día podía derivar en una nueva guerra mundial.

“Ahora, esa locura de la guerra se extiende otra vez por el mundo y nuestro valiente país debe prepararse una vez más para sobrevivir ante un gran conflicto”, continúa el texto. “Todos sabemos que los peligros a los que nos enfrentamos hoy son mucho más grandes que en ningún otro momento en nuestra historia”, prosigue, en alusión a las armas nucleares. 

“El enemigo ya no es el soldado con su rifle y ni siquiera el aviador merodeando por el cielo encima de nuestras ciudades y poblaciones, sino el mortífero poder del abuso de la tecnología”, concreta el mensaje.

Lejos del ardor y la confianza desplegados por Winston Churchill al llamar a la resistencia contra los nazis, el tono del mensaje elegido en ese momento histórico es más de calma y resignación ante lo que se temía que podía ser un bombardeo nuclear de efectos devastadores para la población civil y cuya única respuesta hubiera sido provocar el mismo efecto dañino entre la población civil del enemigo. 

Esa era, a fin de cuentas, la esencia de la política de disuasión nuclear: no aprietes el botón rojo porque todos saldremos perdiendo.

En esa línea, Isabel II hubiera añadido: “El mensaje que os transmito es muy simple. Ayudad a los que no pueden ayudarse a si mismos, dad consuelo al que está solo y sin hogar y dejad que vuestra familia se convierta en foco de esperanza y vida para aquellos que lo necesiten”.

 “Mientras nos esforzamos juntos para combatir al nuevo demonio, dejadnos rezar por nuestro país y por los hombres de buena voluntad allí donde estén. Que Dios os bendiga a todos”, concluye el mensaje que, afortunadamente, Isabel II nunca ha tenido que leer."                 (El País,01/08/2013)

16/7/13

Un reputado economista dice algo muy grave sobre el futuro de España, pero a la nación ya le da un poco igual


"Tras oír de fondo a uno de los economistas más prestigiosos del mundo soltar un alarmante discurso sobre el futuro económico del país en una entrevista televisiva, España ha cambiado de canal, incapaz ya de seguir escuchando más previsiones económicas que podrían afectar a todos y cada uno de sus ciudadanos.

“Que sí, hombre, que sí”, ha contestado el país entero al economista, sin pretender quitarle la razón en ningún momento pero dando a entender con contudencia que sus palabras “le sudan los huevos ya un poco”, según ha informado España.

“Si tendrá razón y todo porque se le ve listo y buena gente y habla inglés muy bien, pero a mí ya me da igual”, ha dicho una exhausta España tras ignorar por completo las palabras de este Premio Nobel, cuyos trabajos en torno a la política económica estadounidense le convierten en una de las voces más autorizadas para hablar de la crisis económica actual.

“Escúcheme, por favor”, ha rogado el economista, tratando de dar importancia a su siguiente frase, en la que ha detallado, de la manera más comprensible y sencilla posible, los pasos que conducirán al sur de Europa al desastre económico más absoluto. Mientras tanto, los españoles miraban el televisor pensando en otra cosa “porque ya no nos viene de aquí”, según han dicho.

“Este señor parece muy alterado, que se tranquilice y se tome una caña…”, le ha aconsejado el país en voz alta mientras se giraba para buscar el mando del televisor.

“Cuando alguien te dice que te vas a morir en seis meses y lleva razón… ¿Sabes lo que ocurre luego? Que te mueres en seis meses”, ha añadido."           (El Mundo Today, 09/07/2013)

6/5/11

Un 'profeta' quevaticina un tsunami con olas de 17 metros en Taiwán, ha fomentado la compra de refugios situados en las zonas de montaña de la isla."

"El supuesto adivino asegura que un terremoto de magnitud 14 sacudirá la isla el 11 de mayo. Su 'profecía' causa conmoción en el país.

El autoproclamado profeta "maestro Wang" ha asegurado que un terremoto de 14 de magnitud y el tsunami posterior, con olas de 17 metros, sacudirá Taiwán el 11 de mayo, lo que ha causado la conmoción de la población y hasta un suicidio, ha informado este viernes la Policía isleña.

Al conocer el vaticinio, un taiwanés de 70 años que sufría depresión crónica se arrojó desde un quinto piso en Taipei y falleció, según el diario Lianhe Bao.

Además, fiscales taiwaneses han lanzado una investigación sobre las profecías apocalípticas de Wang, que han infundido el temor en muchos y han fomentado la compra de refugios situados en las zonas de montaña de la isla.

En Puli, aldea ubicada en las montañas Centrales, se están construyendo unos 100 refugios que se venden a elevados precios, lo que ha despertado sospechas policiales de fraude o de enriquecimento ilícito en relación con los vaticinios.

Según el profeta, el cataclismo derribará emblemáticos monumentos de la isla como la Torre Taipei 101, uno de los rascacielos más altos del mundo, o el Palacio Presidencial.2 (Público, 06/05/2011)

10/10/08

A desaparición dos EEUU

“Unha amiga vaise en novembro a Nova York, apresentar o seu filme, convidada por unha universidade americana. Estou preocupadísimo: e se o que se espera acontece xustamente nese período e a colle aló?

Porque... alguén ia imaxinar, apenas un aniño antes, que a Unión Soviética, o estado máis monolítico do mundo, o máis controlado, segundo os expertos das tertulias, ía desaparcer?

A cousa agora está moito máis cantada. E se falla o Plan? Se os inversores fuxen cos cartos a Shangai, ao Brasil ou á India, poñamos por caso?

Era inevitábel. Ningún imperio durou para sempre, estaba visto que chegaríamos a asistir á decadencia e ao desmembramento dos EEUU, á desaparición do estado, á súa desintegración territorial e á implosión en cen territorios desarticulados. Por fin os navajos van conseguir o seu terruño. Xa os hispanos se esparexeán por varios novos estados, separados por orixes nacionais, ficando os anglófilos reducidos a un pequeno núcleo residual dado o escaso índice de natalidade por culpa dos costumes alimentares, iso si, un reducto independente tamén do resto, por respeito ás minorías.

¿Quen ia decir que Fidel Castro ía sobreviver ao imperio, véndose mesmo obrigado o goberno cubano, con Raúl á cabeza, a quebrar o bloqueo para enviar a Washington cereais, leite e galletas e socorrer un pouco aos danificados pola hecatombe de Wall Street?

Algunha responsabilidade terán neste entorto, digo eu, os políticos da extrema dereita que gobernaron América do Norte na última década. Non se intúe unha certa relación entre todo isto e o asesinato de Kennedy, por só falar de un caso?

Tanto tensaron a corda os brookers que agora imos asistir, outra volta, ao desagradábel espectáculo dos suicidios de executivos tirándose desde o alto do Empire State, coma na década dos trinta, durante a Grande Depresión.

Voulle recomendar á miña amiga que ande con ollo polas grandes avenidas, non por se lle cai un executivo encima, que non creo que se dea o caso, mais para non verse atrapada no meio aos tiroteos das mafias en competición pola venta do armamento nuclear e demais ferralla, fora de control, aos países do terceiro mundo. E por falar do asunto nuclear, dará tempo de traer de volta aos astronautas americanos en misión espacial? Terá que axudar Irán, mandando unha nave a resgatalos?

A forza de traballo desaparecerá cando os negros resolvan abandonar masivamente América para voltar a África. A industria ruirá, o comercio electrónico desaparecerá por falta de electricidade, conseguir 100 Watios será casi unha misión imposible até mesmo para Tom Cruise.

Fálase de que na última reunión de Henry Paulson, o Secretario do Tesouro, con Ben Bernanke, presidente da Reserva Federal, estaban a estudar a comenencia de adoptar o peso arxentino como moeda, pola quebra do valor do dólar que produciu Chaves ao comezar a cobrar o petróleo en euros.

En época de crise dinse moitas cousas raras, que se o 5% dos americanos non limparon nunca os dentes, que a persecución do sexo anal, incluso dentro do matrimonio, non podía traer nada bon, que Bush chegou a plantear o peche das escolas e universidades por ser o branco preferido dos asasinos en serie, pois non era cousa de prohibir as armas amparadas pola constitución, que se tal que sei eu, calquera sabe que hai de certo en todo iso.

Direille á miña amiga que leve sacos de patacas fritas para un mes, por se hai un crac na cadea alimentaria, e que meta na mala uns mapas, por se ten que fuxir por México ou Alaska ante a paralización da frota aérea, por falencia das compañías.

A desaparición dos Estados Unidos da América, estaba visto, era só unha cuestión de tempo.” (Blog de Xurxo Estévez, 09.10.2008 | 12:51)