Mostrando entradas con la etiqueta humor nacional: gallego: a retranca. Mostrar todas las entradas
Mostrando entradas con la etiqueta humor nacional: gallego: a retranca. Mostrar todas las entradas

28/12/18

Por mí, como si se quema usted el ciruelo...

"El escritor y académico Arturo Pérez-Reverte se ha pasado Twitter con la respuesta que ha dado a un usuario que amenazó con quemar sus libros tras confundirle con Carlos Herrera en una foto del periodista de COPE con Girauta, Sostres y Espada.

Se trata de esta imagen, compartida por Herrera en su cuenta, en la que ironiza sobre la huelga de hambre de los políticos independentistas presos:

 
 
Empezamos huelga de hambre


 (Carlos Herrera Twitter)

El usuario @gatambbotes respondió a la fotografía citando a Pérez-Reverte y con esta amenaza: "Voy a quemar sus libros".

 
Voy a quemar sus libros @perezreverte




Por mí, como si se quema usted el ciruelo... ¿Qué tengo yo que ver con esa foto?



Entonces el tuitero en cuestión se dio de bruces con la realidad: vaya, ese no era Pérez-Reverte. "¡Joder, pues es verdad!", exclamó. "¡Es el puto Herrera!", agregó este usuario, que expresó sus "más sinceras disculpas".
 


 Lo que quizás no esperaba es que Pérez-Reverte tenía una bala guardada en su arcabuz: "Aceptadas. Pero sigo considerando aconsejable que se queme usted el ciruelo".



Aceptadas. Pero sigo considerando aconsejable que se queme usted el ciruelo.


 Por cierto, el destinatario de tremenda respuesta se lo ha tomado con deportividad:


Ya le he metido fuego a mi ciruelo por petición popular. Más detalles en mi próxima película. Si me permiten, voy a doblar la ropa de la colada.

25/5/09

O humor que somos

"Todo pobo ten o propio sentido do humor, forxado polas circunstancias históricas. Os pobos dominantes tiran cara á comicidade ofensiva da mofa sarcástica, como por exemplo a guasa madrileña; nos pobos dominados dáse o humor defensivo e irónico. O humor caracteristicamente galego é a retranca, que naceu no oprimido pobo galego como unha arma defensiva contra as temíbeis autoridades, unha maneira de non dar respostas a preguntas perigosas. Agora que as autoridades son algo menos de temer, a retranca é unha fina e ás veces case imperceptíbel ironía empregada máis para o elegante pracer estético e intelectual con que enriquecer a conversa, e tamén como reafirmación a nivel persoal da identidade nacional galega", asegura o hispanista británico John Rutherfod. Sen embargo, o recén xubilado profesor do Queen's College da Universidade de Oxford sempre desmentiu a semellanza entre o humor prototípico, o inglés, e o galego. "Haina co doutros pobos historicamente dominados, como o irlandés e o xudeu", asegura.

Se o humor naceu como arma defensiva popular, mantense agora que xa non hai esa relacións de dominación e mesmo menos uso do idioma no que foi creado?. "Ese sentido do humor tíñao a xente de antes, agora vaise perdendo", lamentaba Torrente naquela entrevista do 92. "Aínda se mantén, pero máis ben na xente maior e nos campesiños, é unha especie ameazada de extinción", concorda hoxe Rutherford. "O humor está ligado ó idioma, ó clima, á paisaxe, e está morrendo porque todo iso cambiou", confirma Xaquín Marín. O máis pesimista é Antón Baamonde: "Pásalle igual que a outras moitas cousas, que se viu afectado pola sureñización de Galicia. Antes non ían galegos ós programas de corazón, e xa van. O sentido do humor dos rapaces é o da televisión, cada vez ten menos peso a familia. Un país que nos últimos 30 anos está acabando co seu patrimonio, co idioma e con case todo, por que ía conservar iso? Unha mágoa, porque como dicía Celestino de la Vega, 'a falta de senso do humor encheu os campos de concentración". (El País, ed. Galicia, Galicia, 22/05/2009, p. 8)